آموزش داستان پادشاهی زبان فرانسه

زبان فرانسه یکی از زبان‌های ترکیبی و از خانوادة زبان‌های رومی می‌باشد. این زبان یک زبان هندواروپایی است. این زبان از زبان‌های رومی تأثیر گرفته و از زبان لاتین مشتق شده است. تحت‌تأثیر امپراتوری مستعمراتی فرانسه در طی قرن‌های 17 تا 20 میلادی، زبان فرانسه به آمریکا، آفریقا و حوزه کارائیب معرفی شد.
در ادامه با فرامهر همراه باشید تا داستان پادشاهی زبان فرانسه را بدانیم و با این زبان بیشتر آشنا شویم.
اهمیت زبان فرانسه
زبان فرانسه زبان رسمی 29 کشور است که به جوامع فرانسوی‌زبان معروف هستند. در اتحادیه اروپا زبان فرانسوی در رتبه سومین زبانی است که بیشترین گویشواران به زبان دوم را دارد. یعنی زبانی که از آن به‌عنوان زبان دوم یا زبان خارجی استفاده می‌شود. بیست درصد اروپائیان قادر به صحبت به زبان فرانسوی هستند.
تقریباً در ۵۷ کشور گویش فرانسوی را می‌توانید بشنوید و گویندگان بومی این کشورها به این زبان صحبت می‌کنند. در سایر کشورها مانند کشور کانادا خصوصاً در استان‌هایی مانند کبک و انتاریو و در کشورهای سوئیس، بلژیک و لوکزامبورگ و در بخش‌هایی در ایالات متحده آمریکا، مانند لوییزیانا گویندگان زبان فرانسه حضور دارند و فرانسوی از زبان‌های مورداستفاده در این مناطق می‌باشد.
این زبان در کشور فرانسه و همچنین در کشورهای آفریقای شمالی و مرکزی به‌عنوان زبان نخست است. زبان فرانسه یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است. این زبان در کنار زبان انگلیسی یکی از دو زبان کاربردی سازمان ملل می‌باشد.
زبان فرانسه زبان رسمی سازمان‌های معتبر و متعدد بین‌المللی از جمله اتحادیه اروپا و سایر سازمان‌های محلی منطقه اروپا است. این زبان از زبان‌های علمی و دانشگاهی نیز می‌باشد. پس از زبان انگلیسی یکی از مهم‌ترین زبان‌های دیپلماتیک در دنیا زبان فرانسوی است.
زبان فرانسه در گذر زمان
تمامی زبان‌ها در طول تاریخ و گذر زمان دچار تغییرات بسیاری شده‌اند. فرانسوی نیز مانند سایر زبان‌ها تغییرات بسیاری داشته است. کشور فرانسه در روزگاران گذشته بخش مهم و پهناوری در غرب اروپا بوده و به نام گل شناخته می‌شده است.
گل ها به زبان مردم بریتانیایی باستان (کلت‌ها)، به زبان کلتی صحبت می‌کردند. در زمان حمله رومی‌ها به‌تدریج این زبان لاتین، بین مردم فرانسه گسترش پیدا کرد. این زبان صورتی متفاوت از زبان لاتین اصلی بود و این زبان ساده‌تر و بی‌قاعده‌تر از زبانی بود که در سنای روم استفاده می‌شد. بیشتر بازرگانان و سربازان، این زبان را به فرانسویان آموزش می‌دادند. این زبان گالی رومن یا لاتین بومیان نام گرفت. زبان لاتین عامیانه در گذر زمان به زبان فرانسوی کهن تغییر یافت.
نقش رومی‌ها در زبان فرانسه
در اثر حکومت رومی‌ها بر منطقه گالیا، در این منطقه گونه‌ای از زبان لاتین که لاتین گانیا نامیده می‌شد فراگیر شد. لهجه لاتین گالیا در نهایت یک خانواده زبانی را خلق کرد. یکی از زبان‌های خانواده زبانی گالی رومی، زبان فرانسه است. در نهایت وقتی امپراتوری روم غربی سقوط کرد، این زبان بیشتر در میان روستاییان استفاده شد. بعدها این زبان گسترش پیدا کرد و توسط مردم محلی و فرانک‌های تازه‌وارد به منطقه مورداستفاده قرار گرفت. باتوجه‌به نقش رومی‌ها در منطقه گالیا و زبان لاتین گالیا، زبان گالی تا قرن ششم مورداستفاده بوده است. این زبان در تکامل لاتین عامیانه به فرانسوی تأثیر بسیاری داشته است. در زبان فرانسه تعداد زیادی واژه از این زبان وام‌گیری شده است و تحت‌تأثیر زبان گالی در زبان لاتین تغییرات آوایی و دستور زبان ایجاد شد.
فرانسوی باستان
فرانسوی باستان در میان قرن‌های نهم تا چهاردهم میلادی در کشور فرانسه رواج داشته است. مردم فرانسه به تدریج تغییراتی را در زبان لاتین عامیانه ایجاد کردند. آنها کلمات لاتین را با گویش خود تلفظ کرده و برخی از حروف صدادار را برای تلفظ مشکل می‌دانستند. آنها این موارد را از کلمات مورد نظر حذف کردند. همچنین بسیاری از حروف صامت در کلمات که تاکید روی آنها کمتر بود از واژه‌ها و لغات حذف گردید.
پادشاهی زبان فرانسه
در اوایل قرن نهم میلادی، قومی به نام پاریسی‌ها در دهکده ماهیگیری که لوتیتا نام داشت زندگی می‌کردند. دهکده لوتیتا در جزیره‌ای در میان رودخانه سن قرار داشت. با پیشرفت و ترقی، این منطقه به شهر پاریس تبدیل شد.
لهجه مردم ساکن در این دهکده فرانسیان نام داشت. این لهجه، لهجه پرطرف‌داری نبود. سرانجام در سال 9۸۷ کنت پاریس، هوگو کاپه به‌عنوان پادشاه انتخاب شد و پاریس به‌عنوان پایتخت کشور فرانسه برگزیده شد. پس از این لهجه فرانسیان که در دربار استفاده می‌شد، اهمیت فراوانی پیدا کرد. در نهایت لهجه فرانسیان به‌عنوان زبان استاندارد فرانسوی و زبان رسمی کشور فرانسه انتخاب گردید.
از ابتدا لهجه‌ها در مناطق مختلف متفاوت بود. مثلاً در مناطق جنوبی شامل شهرهای نیس و مارسی با مناطق شمالی فرانسه نظیر پیکارد و نورماندی تفاوت داشت و این تفاوت‌ها در حال حاضر نیز وجود دارد.
نوشتار فرانسوی
در خصوص نوشتار به زبان فرانسوی باید گفت: پس از گسترش زبان فرانسوی از قرن‌های نهم تا چهاردهم میلادی که پیش‌تر ذکر شد، ادبیات نوشتاری و متون مذهبی و متون دادگاهی، تحت نفوذ کلیسای آن زمان به زبان لاتین نوشته می‌شد. این تفاوت بین زبان نوشتاری و گفتار در این منطقه تا دوره رنسانس ادامه داشت. پس از دوران رنسانس، زبان فرانسوی به سبک امروزی آغاز شد.
ویژگی‌های زبان فرانسه
از ویژگی‌های زبان فرانسوی الفبای این زبان است. الفبای زبان فرانسه بر اساس الفبای لاتین است و ۲۶ حرف دارد. افزون بر ۲۶ حرف ساده، حروف ترکیبی و حرف‌های زبر نشانه دار نیز در نوشتار زبان فرانسه کاربرد دارد.
حدود ۸۵ درصد از کلمات زبان فرانسوی از زبان لاتین و یک و نیم درصد از زبان آلمانی، یک درصد از زبان عربی، یک درصد از اسکاندیناوی و در حدود 12درصد از زبان‌های اسپانیایی ایتالیایی و انگلیسی و سایر زبان‌ها اخذ شده است.
از لحاظ دستور زبانی، زبان فرانسه از نظر ریشه‌ای، نقاط اشتراک فراوانی با زبان لاتین دارد. بعضی از این ویژگی‌های مشترک مانند جنسیت اسامی، جمع بستن اسامی، حروف تعریف، غیر ضمیرانداز بودن فرانسوی مدرن است.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و همچنین جهت کسب اطلاعات در خصوص آموزش زبان فرانسه به مرکز تخصصی آموزش و ترجمه فرامهر به آدرس https://www.faramehrzaban.com مراجعه نمایید.